Het verhaal van onze kippen

Met moederdag kreeg ik een kip met 9 kuikentjes. De moederkip is hem gevlogen naar de buren. Daar loopt een haan (een aantrekkelijk schijnbaar!) en haar kindjes waren groot en zelfstandig. Met zijn negenen liepen de kippen lekker rond. Drie hanen en de rest kippen. Op 11 september hebben we het eerste ei in het hok gevonden. Vanaf die tijd legden ze soms een ei in het hok, maar meestal moest ik zoeken ergens in het stro. Elke keer weer op andere plekken. Zo hadden ze, toen de bedrijfswoning nog heel open was een plekje gevonden bij een stalraampje in een stromuur (zie foto’s hierboven).

De kippen zaten ‘s nachts altijd met zijn allen in het hok. We lieten de deur open, want het hok is eigenlijk te klein voor 3 hanen en 6 kippen. Overdag scharrelden ze dus lekker rond op het erf. De hanen begonnen haantjes gedrag te vertonen en daagden elkaar nog wel eens uit. Een haan, is hem gevlogen… waar heen weten we niet. Helaas bleef het niet bij de haan.

Op een nacht werden we wakker door hard gekakel en geschreeuw van kippen. Ze zullen toch niet aangevallen worden? De volgende ochtend lagen er veel veren om hok en een dode kip… Een paar dagen hebben we de kippen niet gezien en nu zijn er nog 3 die nooit meer in het hok komen. De drie kippen leggen nog wel eieren gelukkig, maar we vonden het erg jammer dat de koppel steeds kleiner werd. Door wie zijn ze die nacht aangevallen en is de rest gevlucht of zijn die allemaal opgegeten?

We hebben nu een nieuwe kip met 8 kuikentjes van boerderij Hartstocht gekregen en zijn benieuwd hoe het deze groep zal vergaan. Leuk dat scharrelen, maar het brengt wel risico’s met zich mee. De nieuwe koppel moet voorlopig in het hok blijven tot ze groter zijn.
De kuikentjes piepen gezellig en zitten veel onder moeders vleugels. Het zijn geluksvogels, want er zijn maar weinig kuikentjes die lekker onder moeders vleugel kunnen zitten en met hun broertjes en zusjes kunnen spelen. Bovendien zien deze kippen zonlicht en zo nu en dan een regendruppel en wat windvlagen.

De drie kippen die vrij rondlopen komen af en toe ook even kijken en lopen een paar rondjes om het hok en dan vertrekken ze weer. Hopelijk overleven deze kippen langer dan hun broertjes en zusjes want de eitjes zijn heerlijk en het gekakel en gescharrel vinden we gezellig. Daar komt bij dat we veel vragen krijgen of we ook eitjes verkopen. Nog niet, we eten ze tot nu toe allemaal zelf op. Hopelijk komt daar straks verandering in en houden we ook eitjes over voor in de winkel! (open op vrijdagmiddag en zaterdagochtend)



Comments are closed.